آیا تا به حال فکر کرده اید “چرا من بیش از حد غذا می خورم؟”

اگر تا به حال قسمتی از پرخوری داشته اید که در آن احساس می کنید از کنترل خارج شده اید یا نمی توانید غذا را متوقف کنید ، احتمالاً این فکر را داشته اید.

در طول سالهای مربیگری ام ، برایم روشن شد که پرخوری بسیار بیشتر از آن چیزی است که اکثر مردم تصور می کنند.

پرخوری یکی از شایع ترین چالش هایی است که بسیاری از اعضای ما قبل از پیوستن در روش تغذیه ذهن آگاه تجربه می کنند. چه آنها این را به صورت هفتگی و چه در شرایط خاص تجربه کنند ، آنها گیج ، غرق شده و مطمئن نیستند که دقیقاً چه اتفاقی می افتد ، چرا این اتفاق می افتد و چگونه می توانند به جلو حرکت کنند تا رابطه خود را با غذا متعادل کنند.

هنگامی که می توانید بهتر بفهمید چه چیزی باعث تمایل شما به پرخوری می شود ، می توانید اقداماتی را برای جلوگیری از آن انجام دهید ، رابطه خود را با غذا بهبود بخشید و تعادل مورد نظر خود را بازیابی کنید.

پرخوری چیست؟

قبل از اینکه در مورد علل ایجاد آن صحبت کنیم ، باید ببینیم در واقع چیست و چه چیزی نیست.

اول ، دو سطح پرخوری وجود دارد. ما یک اختلال پرخوری داریم ، سپس قسمت ها ، عادات یا تمایل به پرخوری داریم.

اختلال پرخوری

به گفته انجمن ملی اختلالات خوردن (NEDA) ، اختلال پرخوری به عنوان “دوره های مکرر خوردن مقدار زیادی غذا ، احساس کنترل خارج از حالت پرخوری ، احساس شرم ، ناراحتی یا احساس گناه پس از آن” تعریف می شود.

به طور خاص ، با خوردن مقدار زیاد و به طور قابل توجهی بیشتر از آنچه معمولاً به عنوان رژیم معمولی در نظر گرفته می شود ، به مدت 2 ساعت یا کمتر مشخص می شود. مردم همچنین در طول این قسمت ها عدم کنترل را تجربه خواهند کرد. آنها ممکن است احساس کنند که نمی توانند عمداً متوقف شوند یا غذا بخورند.

به گفته NEDA ، این قسمت های توصیف شده به طور متوسط ​​حداقل هفته ای یک بار به مدت 3 ماه رخ می دهد تا به عنوان یک اختلال خوردن در نظر گرفته شود.

علاوه بر این ، پرخوری شایع ترین اختلال خوردن در آمریکا است. مطالعات نشان می دهد که 1.25 درصد از زنان و 0.42 درصد از مردان دارای اختلالات خوردن هستند.

قسمت های پرخوری

فرض کنید شما در حال تجربه برخی از این علائم هستید که ما به تازگی آنها را تجربه کرده ایم. شما وعده های بزرگتر از متوسط ​​مصرف می کنید ، کنترل خود را از دست می دهید و ممکن است پس از آن احساس اضطراب یا گناه کنید.

اما در مقابل ، شما این قسمت ها را کمتر از آنچه در بالا توضیح داده شد یا احتمالاً با وزن کمتری تجربه می کنید.

اگرچه ممکن است اختلال پرخوری نداشته باشید ، اما هنوز قسمت هایی از پرخوری را تجربه می کنید.

چرا پرخوری می کنم؟

پس چرا این اتفاق می افتد؟ دلایل مختلفی برای این قسمت ها وجود دارد. شما می توانید در نتیجه یکی از این دلایل یا ترکیبی از چندین دلیل به این روش غذا بخورید.

اجازه دهید در مورد برخی از شایع ترین علل پرخوری صحبت کنم که من آنها را به عنوان مربی سلامتی و متخصص تغذیه ثبت شده می بینم.

5 دلیل برای پرخوری

1. به اندازه کافی غذا نخورید

یکی از شایع ترین دلایلی که افراد دچار پرخوری می شوند در نتیجه سوء تغذیه یا محدودیت غذا خوردن است.

محدودیت عمدی

محدودیت می تواند در شرایط مختلف بسیار متفاوت به نظر برسد. به عنوان مثال ، ممکن است شامل محدود کردن وعده های غذایی کامل ، غذاهای خاص یا محدود کردن اندازه وعده ها باشد.

اغلب این نتیجه یک رژیم غذایی مزمن است که منجر به یک چرخه شروع و توقف مکرر می شود. این معمولاً در نتیجه قوانین و مقررات رژیم غذایی خود اعمال می شود.

برای اینکه کمی بیشتر به شما بگویم ، وقتی بدن به طور مداوم غذای کافی دریافت نمی کند ، در نهایت به نقطه شکست می رسد. برای محدود کردن بدن از غذای مورد نیاز و نیاز به اراده نیاز است. از آنجا که قدرت اراده محدود است ، این اراده در نهایت تمام می شود و دروازه ها باز می شوند.

اندازه قسمت ها از پشت بام عکس می گیرد و خودکنترلی به طرف دیگر می رود. بدن سعی می کند کمبود غذایی را که تجربه کرده جبران کند.

در پایان این قسمت ها ، مردم اغلب احساس می کنند بیش از حد پر شده ، متورم ، خجالت زده و ناامید شده اند. این باعث می شود آنها در تلاشی اشتباه برای “جبران” یا “اصلاح” آخرین قسمت پرخوری به محدودیت ها بازگردند.

محدودیت غیر ارادی

همچنین لازم به ذکر است که برخی افراد به اشتباه به اندازه کافی غذا نمی خورند.

یکی از اعضای ما در حال تحصیل برای امتحانات حقوق خود بود که شب ها بیش از حد غذا می خورد. پس از بررسی عادات او ، متوجه شدیم که استرس اشتهای او را سرکوب می کند و او را مجبور می کند که در طول روز چیزی جز بلوک پروتئین نخورد. هنگامی که او سرانجام پس از یک روز کامل از کتابخانه بازگشت ، سیری ناپذیر بود و بدن او در حال جبران چیزهایی بود که به دست نیاورد.

با حرکت به جلو ، او غذا را با خود بسته بندی کرد و یادآوری هایی برای خوردن غذا انجام داد تا مطمئن شود که غذای مورد نیاز خود را در طول روز دریافت می کند.

2. تصرف اخلاق غذایی و اندیشه اندک

چه در حال محدود کردن باشید یا نه ، وقتی روحیه در خطر است ، پرخوری اغلب درست به دست می آید.

وقتی می گویم تخصیص اخلاق غذایی ، منظور من در اینجا این است که غذا را خوب یا بد ، درست یا غلط ، درست یا غلط در نظر بگیریم.

کسانی که اخلاق را به غذا نسبت می دهند ، اغلب غذا را خوب می دانند و هنگام مصرف آن احساس غرور می کنند. آنها به نوبه خود بیشتر به غذاهای مبتنی بر لذت اشاره می کنند که ارزش غذایی ضعیفی ندارند. سپس با مصرف این غذاهای دلپذیر احساس گناه یا شرمندگی می کنند.

وقتی این نوع اخلاق را به غذا نسبت می دهیم ، غذاهایی که در گروه “بد” قرار می گیرند بسیار وسوسه انگیز هستند. وقتی این غذاها مصرف می شوند ، ممکن است احساس کمیابی یا فوریت وجود داشته باشد. فکر کردن در مورد کمبود ممکن است باعث شود فکر کنید که چون “نباید” این غذاها را بخورید ، باید آنها را سریعتر یا بیشتر از حد معمول بخورید.

ساده سازی این امر از این ایده ناشی می شود که این ممکن است “تنها فرصت” شما برای خوردن غذا باشد. یا ممکن است بگویند که این “آخرین باری” است که آنها از این محصولات استفاده می کنند ، بنابراین باید مقدار زیادی داشته باشند تا “بیشترین بهره را ببرند” از تجربه.

این نگرش ها می تواند ناخواسته منجر به بروز پرخوری یا اختلالات خوردن در طول زمان شود.

3. از وعده های غذایی متعادل استفاده نکنید

ما همیشه در مورد غذاهای متعادل و مغذی در Nutrition Stripped صحبت می کنیم! برای توصیف و انتقال این ظروف با سهولت ، از سیستم “Basic Five” خود استفاده می کنیم. تو می توانی راهنمای رایگان ما را بارگیری کنید که شما را از طریق سیستم پنج پایه اصلی ما برای ایجاد غذاهای متعادل تهیه می کند که می توانید برای پخت و پز یا پخت تازه در این هفته استفاده کنید!

پنج وعده غذایی اصلی عمدتاً شامل منابع کامل پروتئین ، کربوهیدراتهای نشاسته ای و قندی ، کربوهیدراتهای بدون نشاسته ، چربیها و عوامل مزه ای است.

هر یک از اجزاء بدن را به شیوه ای متفاوت و حیاتی تغذیه می کند. وقتی گروه های غذایی خاصی (عمداً یا ناخواسته) را از دست می دهیم ، این می تواند منجر به پرخوری شود.

بدن اساساً هوس این اجزا را می کند زیرا به بدن اجازه می دهد احساس سیری و انرژی کند. آنها به بدن اجازه می دهند بهترین عملکرد را داشته باشد!

هنگامی که رژیم غذایی یک فرد عمدتاً شامل غذاهای فرآوری شده است یا دائما فاقد برخی از این اجزا است ، ممکن است کنترل غذا را از دست داده و در نتیجه ، مقادیر بیش از حد مصرف کند.

گاهی اوقات ممکن است با گرسنگی تحریک شود ، اما اغلب فراتر از نقطه گرسنگی و سیری ادامه می یابد. این موضوع او را در دسته یک قسمت پرخوری قرار می دهد.

4. احساسات یا استرس های غیررسمی

وقتی مکانیسم های سالم و موفقی برای مقابله با احساسات یا استرس شدید ایجاد نشود ، مردم می توانند در پاسخ به دنبال غذا بروند.

استرس و خوردن احساسی شایع است ، اما وقتی برای مدت طولانی بدون مراقبت باقی بماند ، می تواند شروع به افزایش کند و گلوله برفی می تواند پرخوری کند.

در این سناریو ، غذا خوردن راهی برای منحرف کردن خود از احساسات و استرس هایی است که آنها تجربه می کنند. آنها لزوماً در نتیجه گرسنگی غذا نمی خورند و بنابراین سیگنال های سیری را نادیده می گیرند. تقریبا مسکن است.

وقتی گرسنگی و سیری کاملاً نادیده گرفته شود ، می توان مقدار زیادی غذا را برای مدت کوتاهی مصرف کرد. علاوه بر این ، عدم کنترل ممکن است رخ دهد زیرا ارتباط ذهن و بدن اساساً منتفی است.

اگر متوجه شدید که مکانیزم های مناسب برای مقابله با استرس و افزایش احساسات را ندارید ، این ممکن است دلیل غذا خوردن از این طریق باشد.

5. عزت نفس پایین یا تصویر بدنی ضعیف

اغلب کسانی که در این قسمت ها شرکت می کنند دارای عزت نفس پایین یا تصویر بد بدنی هستند. ارتباط بین این دو اغلب نتیجه خود خرابکاری تا حدی است.

اگر متوجه شدید که به دنبال غذا هستید و جمله هایی مانند “من از بدنم ناراضی هستم ، بنابراین می توانم بیشتر غذا بخورم” ، “همه چیز وحشتناک است ، بنابراین اگر بیش از حد غذا بخورم چه کسی اهمیت می دهد.” »، یا« تغذیه سالم هرگز اهمیتی ندارد ، بنابراین من فقط باید آنچه را که می خواهم بخورم و تا آنجا که می خواهم بخورم. می توانید از این طریق به عنوان وسیله ای برای خرابکاری خود غذا بخورید.

غلبه بر پرخوری

برای جلوگیری از پرخوری ، اولین قدم این است که رابطه خود را با غذا درمان کنید.

ایجاد یک رابطه متعادل با غذا به شما امکان می دهد وعده های غذایی مغذی و متعادل بخورید و با استرس و احساسات کنار بیایید. به شما این امکان را می دهد که به علائم گرسنگی و سیری خود گوش دهید و همچنین از چرخه رژیم غذایی خارج شوید. حتی می توانید نسبت به خود و بدن خود احساس قدردانی و شفقت قوی داشته باشید.

این دقیقاً همان چیزی است که ما به مردم یاد می دهیم چگونه از طریق روش تغذیه آگاهانه خود انجام دهند. ما مراحل بهبود رابطه شما با غذا را برای شما راهنمایی می کنیم. ما به شما می آموزیم که چگونه یک رابطه جدید ایجاد کنید که امکان رشد ، ثبات و حمایت را فراهم کند.

شما می توانید کارگاه آموزشی رایگان ما را تماشا کنید تا بیاموزید که چگونه با انتخاب های غذایی خود تعادل بیشتری داشته باشید تا از وسواس غذایی و رژیم غذایی فارغ باشید ، وزن متعادلی داشته باشید و رابطه مثبتی با غذا و بدن خود برقرار کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *