سالها برای یافتن حرکتی که واقعاً عاشق آن هستم تلاش کردم. در اینجا نحوه بالاخره یافتن آن در Jazzercise است.

خانم های استودیوی Jazzercise من بعد از هر 25 کلاسی که شرکت می کنم ، یک کارت پستال زیبا و دلگرم کننده برایم می فرستند.

در تمام عمرم برای دوست داشتن ورزش تلاش کردم.

وقتی در تعطیلات هستم مرا در ورزشگاه هتل نخواهید یافت.

من هرگز قد دونده را احساس نکرده ام (فقط زانوی دونده).

و من از آن دسته افرادی نیستم که “فقط نمی توانند بی حرکت بنشینند”. من می توانم بسیار آرام بنشینم. ترجیحا زیر پتو ، تماشای Netflix.

با این حال ، در طول این سالها من ایروبیک ، چرخش ، فشردن ، کمپ کفش و تمرین پیلاتس انجام داده ام. من کلاس هایی را با آموزش در خانه و مربیان شخصی پرداخت کرده ام. من چند 5K و 10K بسیار بد اجرا کردم. من فقط هرگز او را دوست نداشتم.

من یک میلیارد توصیه به “انجام تمریناتی که از آنها لذت می برید” شنیده ام ، اما تصمیم گرفتم که تمرین همیشه کمی خسته کننده به نظر برسد.

سپس Jazzercise را پیدا کردم

دو سال پیش، یک مشتری به من کلاس Class برای کلاس های رایگان در سالن های بدنسازی منطقه داد و جاز بلافاصله به ذهنم رسید

یکی از همسایه ها گفته بود که دوستش صاحب استودیوی Jazzercise در همین نزدیکی است. او گفت: “باید سرگرم کننده باشد.”

من یک رقصنده مشتاق هستم که در عروسی ها (و در آشپزخانه من) می رقصم ، آنقدر هماهنگ هستم که می توانم ریتم را حفظ کنم و در نهایت نحوه نخ زدن را یاد بگیرم. با این وجود ، من از هر کلاس زومبا و هیپ هاپ که به طرز ناخوشایندی امتحان کردم بیرون آمدم.

من این احساس را داشتم که ورزش جاز می تواند نقطه شیرین من باشدبه

وقتی با کلاس Class در دست وارد استودیو شدم ، همیشگی با آغوش باز از من استقبال کردند. به سرعت فهمیدم که بسیاری از آنها برای 10 ، 20 ، حتی 30 سال یا بیشتر جاز سرگردان بوده اند. هر روز چند آهنگ جاز. بعضی دوبار در روز. آنها با لبخند به من هشدار دادند: “اعتیاد آور است!” داشتیم میخندیدیم.

حق با آنها بود. من هر پنی از Pass Pass خود را برای Jazzercise خرج کردم ، سپس یک بلیط 10 روزه خریدم و تقریباً هر روز رفتم. وقتی این مدت به پایان رسید ، من برای خط عضویت سالانه نقطه چین ثبت نام کردمبه با دو سال تأخیر ، من منتظر هر کلاس بودم.

برای اولین بار در زندگی ام ، حرکتی را کشف کردم که واقعاً عجیب است.

کارت عضویت من روزی که به Jazzercise ملحق شدم.

چرا من به شدت به تمرین جاز علاقه داشتم

برخی از افراد فقط با ذکر Jazzercise ، یک تمرین رقص که در سال 1984 دیدگاه هایی از چنگک ها ، کفش های پا و زنان در تاکستان را تداعی می کند ، می خندند.

هنوز باغ های انگور وجود دارد. و پاهای گرم کننده – روی پاهای من ، بعد از اینکه یکی از دوستانم یک جفت می بافت تا در زمستان در کلاس بپوشدبه

شاسی و عربی وجود دارد که می توانید با رقصنده داخلی برادوی خود را دوست داشته باشید. اما این رقص برای یادگیری سریع بسیار ساده و تکراری است و روشها و آهنگهای جدیدی هر چند ماه یکبار ارائه می شود ، از لیزو و تیلور سویفت گرفته تا کی پاپ و کانتری.

حقیقت خوشحال کننده این است که رقص در اتاقی پر از زنان در هر سنی برای من یک تعطیلات است. مثل شروع روز با یک جشن رقص گروهی.

همچنین ممکن است دوست داشته باشید: بیایید در مورد وزن صحبت کنیم

بدون آینه در استودیو!

دیگه چی باعث میشه برگردم

بدون آینه در استودیو Jazzercise هیچ آینه ای وجود ندارد ، به این معنی که هیچ راهی برای قضاوت در مورد ظاهر یا ظاهر من وجود ندارد. بدون آینه ، بین جنیفر بیلز عبور می کنم Flashdance و JLo در نمایش نیمه وقت Super Bowl. من از پوشیدن پیراهن های آهسته دویدن و کلاس های بزرگ به نفع جوراب شلواری و تانک هایی که در واقع هنگام عرق کردن مناسب و احساس خنکی می کنند ، دست کشیدم.

تمرینات قدرتی در هر تمرین. تمام بدن من قوی تر از همیشه احساس می شود ، زیرا تمرینات قدرتی با وزنه یا بند در هر کلاس گنجانده شده است. من از این بابت بسیار سپاسگزارم زیرا می دانم که با افزایش سن حفظ ماهیچه ها بسیار مهم است.

تغییر مداوم موسیقی و روال عادی. Jazzercise هر چند ماه یکبار آهنگ ها و آهنگ های جدید منتشر می کند ، بنابراین لیست های مجموعه همیشه تغییر می کند. با بسیاری از آهنگهای دائمی برای انتخاب ، مربیان آهنگهای قدیمی را با آهنگهای جدید ترکیب می کنند و در عین معرفی آهنگهای جدید ، ترکیب های مورد علاقه را باز می گردانند.

ولی بیشتر از همه، ورزش جاز مانند یک تمرین است که باید انجام دهم ، و نباید انجام دهم. در این برهه از زندگی ، مهمترین چیز این است که به گونه ای حرکت کنم که مرا خوشحال کند.

من هیجان زده هستم که سرانجام ، در چهل سالگی ، وقتی در مورد حرکت صحبت می کنم ، “تمریناتی را که دوست دارم” انجام می دهم – و این که برای اولین بار در زندگی من ، ورزش مانند یک مبارزه نیست. احساس شادی می کند.



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *