به همین دلیل است که من معتقدم کلسترول در علت بیماری های قلبی نقش دارد

📷

من اغلب مقالات یا نشریاتی را از افرادی می بینم که شک ندارند که کلسترول غذایی و کلسترول سرمی نقش مهمی در شروع و پیشرفت بیماری عروق کرونر دارند. به همین دلیل است که من معتقدم کلسترول غذایی و کلسترول سرمی بالا خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را افزایش می دهد ، امیدوارم بتوانیم در این مورد بحث سالم داشته باشیم.

اول ، من می خواهم به دو عبارت معروف نگاه کنم.

اولین جمله ، که در تنوع زیادی وجود دارد

کلسترول برای سلامتی ضروری است ، بنابراین شما به آن نیاز دارید

این عبارت در واقع به این معنی است که به طریقی ممکن است کلسترول وجود نداشته باشد و این توسط برخی افراد توصیه می شود. طنز اینجاست که همین افراد همیشه تکرار می کنند که بدن کلسترول لازم را تولید می کند (وقتی می گوید کلسترول رژیم غذایی تاثیری بر کلسترول سرم ندارد). بنابراین چرا خوردن کلسترول صفر مهم است؟

این نیز مانند بسیاری از افراد نشان می دهد که چون برای زندگی ضروری است ، داشتن بیش از حد آن ممکن نیست و نباید به هایپرکلسترولمی علاقه داشته باشید.

امیدوارم کسی اینجا پوچی این جمله را ببیند. هیچ کس ادعا نمی کند که کلسترول برای زندگی ضروری نیست. آنچه ادعا می شود این است که سطح کلسترول فوق فیزیولوژیکی یک مشکل است ، همانطور که سطح گلوکز فوق فیزیولوژیکی مشکل ساز است و همانطور که سطح آهن فوق فیزیولوژیکی مشکل ساز است ، هر دو نیز برای زندگی ضروری هستند.

این نوع تفکر دوتایی ، سیاه و سفید باید در ابتدا یک پرچم بزرگ قرمز باشد.

درخواست مهم دیگر این است که از راه دور شوید

در واقع ، کلسترول پایین افزایش مرگ و میر

در واقع ، شواهد بسیار کمی برای این ادعا و شواهد زیادی بر خلاف آن وجود دارد ، و این ادعا معمولاً با استفاده از داده های محیطی بسیار ضعیف مانند این مورد ارائه می شود.

فقط به این نمودار نگاه کنید و مشخص است که چه اتفاقی می افتد: افرادی که بیشتر در اثر این بیماری در اثر این بیماری جان خود را از دست می دهند ، از کشورهای فقیر هستند که دسترسی کمی به مراقبت های بهداشتی خوب دارند ، در حالی که افرادی که کمتر از بیماری عروق کرونر می میرند از افراد ثروتمند هستند. کشورهای دارای بهترین مراقبت های پزشکی مانند ژاپن ، کانادا ، سوئیس ، Danemark … و غیره و غیره. اجازه ندهید این نوع داده های ضعیف شما را گیج کند.

اول ، یک بازخورد علت شناخته شده در مورد کلسترول پایین و مرگ و میر وجود دارد ، به عنوان مثال. بسیاری از بیماریها در واقع باعث کاهش کلسترول می شوند ، که ممکن است با مرگ و میر پایین کلسترول مرتبط باشد. در اینجا اشارات به این 1 ، 2 آمده است.

شواهد کمی وجود دارد که کاهش LDL-c مرگ و میر غیر CHD را افزایش می دهد.

همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می دهد افراد با کلسترول پایین در طول زندگی خود در واقع طول عمر خود را افزایش داده اند. 12

اکنون اجازه دهید به این سوال بپردازیم: چرا من معتقدم که کلسترول در شروع و پیشرفت بیماری شریانی دخیل است؟

شواهد زیادی در مورد این وجود دارد که به اوایل دهه 1900 برمی گردد.

خط شواهد شماره 1: تغذیه کلسترول حیوانات (شامل گیاهخواران ، همه چیز خواران و گوشتخواران) به طور مداوم شریان ها را تنگ کرده است.

همه چیز از آنجا شروع شد که یک محقق به خرگوش رژیم غذایی غنی از کلسترول داد و متوجه شد که آنها به سرعت در حال توسعه آتروما هستند.

یکی از منتقدان که شکاکان کلسترول دوست دارند انجام دهند این است که می توان آن را کنار گذاشت زیرا خرگوش گیاهخوار است و به خوبی با رژیم غذایی کلسترول سازگار نیست. خوب ، از همان زمان نتایج مشابه در گیاهخواران ، همه چیز خواران ، گوشتخواران و بسیاری از نخستیجات تکرار می شود. 1 ، 2 ، 3 ، 4،5،6 تغذیه کلسترول در مطالعات حیوانی انجام می شود بدون آن نه، که به معنی یک شرط اساسی برای ایجاد آترواسکلروز است. همه اینها در جامعه علمی بسیار پذیرفته شده است ، هیچ شکی در این زمینه وجود ندارد و تاثیر رژیم غذایی سرشار از کلسترول در ایجاد تصلب شرایین وجود دارد. در مقایسه ، هرگز به صورت تجربی ثابت نشده است که ساکارز می تواند در صورت عدم وجود کلسترول در غذا باعث تصلب شرایین شود.

و این نکته در واقع بسیار مهم است ، زیرا کلسترول غذایی احتمالاً بیشتر از کلسترول سرم با خطرات قلبی عروقی ارتباط دارد. در یک مدل حیوانی ، ممکن است با رژیم غذایی با کلسترول پایین ، آترواسکلروز ایجاد شود ، حتی اگر کلسترول سرم زیاد افزایش نیابد.

همانطور که نویسندگان اشاره می کنند

این مطالعه بر تغییرات صمیمیت شریانی یک پستاندار غیر انسانی پس از تجویز کلسترول در رژیم غذایی در سطوح بسیار پایین تر از مواردی که معمولاً برای القای تصلب شرایین تجربی استفاده می شود ، متمرکز شده است. تغییرات صمیمی مشاهده شده به ترتیب بسیار کوچکتر بود. رژیم گروه 1 در ابتدا برای نشان دادن یک نقطه صفر برای تأثیر کلسترول رژیم غذایی بر روی انتهای شریانی طراحی شده بود. با این حال ، چنین نقطه ای یافت نشد. هیچ آستانه کلسترول غذایی برای اثرات سوء ظن مشکوک بر عروق ایجاد نشده است.

این بدان معنی است که هر مقدار کلسترول بالای صفر تجمع پلاک را افزایش می دهد.

توجه به این نکته و به خاطر سپردن آن بسیار مهم است.

خط شواهد شماره 2: افرادی که دارای پلی مورفیسم های ژنتیکی هستند و از نظر ژنتیکی کلسترول پایین دارند ، خطر بیماری های قلبی عروقی کاهش می یابد.

کارآزمایی های تصادفی مندلی ، مطالعاتی هستند که به بررسی تأثیر چندشکلی ژنی خاص با تاثیری بر نتیجه معین می پردازند. این امر باعث می شود از عوامل گیج کننده کلاسیک در مطالعات اپیدمیولوژیک جلوگیری شود.

ژن های زیادی وجود دارند که با کلسترول پایین مرتبط هستند. بسیاری از مطالعات مندلی نشان داده اند که افرادی با چنین ژن هایی بسیار کمتر از بیماری عروق کرونر قلب رنج می برند. 1 ، 2 ، 3

هر 9 پلی مورفیسم با کاهش مداوم خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلب در واحد LDL-C پایین تر ، بدون شواهدی از ناهمگنی اثر (0.02 = I2) همراه بود. در یک متاآنالیز با ترکیب داده هایی که با 312،321 شرکت کننده همپوشانی نداشت ، توزیع تصادفی طبیعی در معرض طولانی مدت قرار گرفتن در معرض LDL-C پایین با 54.5٪ (فاصله اطمینان 95٪: 48.8٪ تا 59.5٪) کاهش داشت. خطر بیماری عروق کرونر قلب برای هر mmol / l (38.7 میلی گرم در دسی لیتر) LDL-C را کاهش می دهد. این نشان دهنده کاهش 3 برابری خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلب در واحد LDL-C پایین تر از میزان مشاهده شده در طول درمان با استاتین است که بعداً در زندگی شروع شد (10-19 × 43 /8 = p). 1

خط شواهد شماره 3: داروها و سایر مداخلات زندگی که باعث کاهش کلسترول ، کاهش مداوم بیماریهای قلبی عروقی و مرگ و میر می شود

استاتین ها و سایر داروهایی که کلسترول را از طریق مکانیسم های مختلف کاهش می دهند ، به طور مداوم کاهش میزان بیماری عروق کرونر قلب و میزان مرگ و میر 1 ، 2 را نشان می دهند. برخی از افراد دارای استاتین های بحرانی هستند و می گویند که دارای اثرات پلئوتروپیک هستند ، این درست است. اما راههای دیگری برای کاهش کلسترول LDL وجود دارد که هیچ اثر پلئوتروپیک شناخته شده ای ندارند و همچنان خطر بیماری عروق کرونر قلب را کاهش می دهند.

LDL-apheresis فرایند فیلتر کردن مولکول LDL-c به خون بیمار است. عمدتا در افراد مبتلا به FH استفاده می شود (به زیر مراجعه کنید). این فرایند ، که معمولاً منجر به کاهش شدید سطح LDL-c می شود ، همچنین منجر به کاهش زیادی در خطر بیماری عروق کرونر قلب برای این افراد می شود.

آفرزیس LDL سطح کلسترول LDL را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد از 7.42 +/- 1.73 تا 3.13 +/- 0.80 میلی مول/لیتر (58) در مقایسه با گروهی که درمان دارویی دریافت کرده اند ، از 6.03 +/- 1.32 تا 4.32 +/- 1.53 mmol/L (28). کاپلان مایر با تجزیه و تحلیل حوادث کرونری ، از جمله انفارکتوس میوکارد غیر کشنده ، آنژیوپلاستی از طریق جلدی جلدی ، بای پس عروق کرونر و مرگ ناشی از بیماری کرونر قلب ، میزان کل وقایع عروق کرونر در گروه افسردگی LDL 72٪ کمتر بود (10)) نسبت به گروه درمان دارویی (36) (p = 0.0088).

شواهد شماره 4: افرادی که دارای نقص ژنتیکی هستند و از سطوح کلسترول بسیار بالا رنج می برند (هیپرکلسترولمی خانوادگی) در سنین جوانی بر اثر بیماری قلبی جان خود را از دست می دهند. کاهش سطح کلسترول در این افراد شانس بقا را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد.

هایپرکلسترولمی خانوادگی (FH) یک نقص ژنتیکی است که منجر به LDL-کلسترول بسیار بالا در خون می شود.

متأسفانه برای این افراد ، خطر ابتلا به یک رویداد قلبی عروقی به طور قابل توجهی افزایش می یابد 1.

خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلبی کشنده یا غیر کشنده در 60 سالگی برای مردان 52٪ و برای زنان نزدیک به 31.8٪ برای FH در مقایسه با 12.7٪ و 9.1٪ برای بستگان بدون FH بود. 1

خط شواهد شماره 5: مطالعات جمعیت ثابت کرده اند که قرار گرفتن مادام العمر در سطح بالای کلسترول با افزایش خطر و مرگ و میر قلبی عروقی مرتبط است.

کاملاً بدیهی است. مطالعات اپیدمیولوژیک و جمعیتی ارتباط قوی بین کلسترول بالای سرم و بیماری عروق کرونر قلب را اثبات کرده است. 1

بنابراین در اصل ما شواهد قوی داریم که:

  • تغذیه کلسترول در حیوانات (در بسیاری از گونه های مختلف) باعث تصلب شرایین می شود

  • افرادی که از نظر ژنتیکی کلسترول پایینی دارند و کمتر بر اثر بیماری عروق کرونر می میرند

  • افرادی که از نظر ژنتیکی کلسترول بالا دارند و در سنین جوانی بر اثر بیماری قلبی می میرند

  • داروها و سایر شیوه های زندگی که کلسترول را کاهش می دهند ، خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلب را کاهش می دهد

  • مطالعات جمعیتی که به طور مداوم نشان می دهد افرادی که دارای کلسترول بالا هستند بیشتر دچار بیماری عروق کرونر می شوند و از آن رنج می برند.

چه توضیحی غیر از کلسترول می تواند همه این مشاهدات را توضیح دهد؟ چه چیزی می تواند عامل اتصال دیگری به غیر از کلسترول برای همه اینها باشد؟

اینجا کسی نمی گوید کلسترول است فقط عوامل خطر. هر چیزی که صدمات دیواره شریانی را افزایش دهد و باعث التهاب شود (فشار خون بالا ، سیگار کشیدن ، افزایش قند خون ، اسیدهای چرب اشباع ، عامل عفونی) در شروع و پیشرفت بیماری دخیل است ، اما کلسترول و کلسترول برای تشکیل پلاک آترواسکلروتیک مورد نیاز است. به

من امیدوارم که این بتواند به بحث سالم در مورد این موضوع منجر شود و به مردم کمک کند درک کنند که چرا حفظ سطح کلسترول در محدوده طبیعی ، که باید زیر 150 میلی گرم در دسی لیتر باشد ، اهمیت دارد.

به نظر بسیاری ، ارتباط بین کلسترول بالا و بیماری عروق کرونر یکی از پایدارترین پیوندها در علم زیست پزشکی مدرن است.

اگر معیارهای بردفورد-هیل را برای ایجاد رابطه علی بررسی کنیم ، رابطه کلسترول بالا-IBS با همه 9 معیار سازگار است ، و به احتمال زیاد علت واقعی است.

به نقل از ارمیا استاملر (یکی از محققان برجسته در زمینه بیماریهای قلبی و عروقی قرن بیستم) در نقد خود (بسیار توصیه می شود) از متاآنالیز SFAs و CHD در سال 2010

در واقع ، اصلاح رژیم غذایی مهم برای آتروژنز آزمایشی ، sine qua non یا materia peccans (اصطلاح Anitschkow) ، جذب کلسترول است. این فرضیه ای است که پس از دستیابی به موفقیت در سال 1908-1912 توسط Anitschkow و همکاران (صدساله که باید مورد توجه و بحث قرار گیرد) در هزاران آزمایش با گونه های پستانداران و پرندگان-گیاهخواران ، گوشتخواران و همه چیز خواران-از جمله نخستی های غیرانسانی. نادیده گرفتن این واقعیت در یک بررسی انسانی به این معنی است که می توان پیشنهاد کرد که اساس داروینی تحقیقات زیست پزشکی فاقد اعتبار است و / یا شواهد قابل توجهی در مورد خلاف آن در انسان وجود دارد. اینطور نیست

اعتبار در

u / oehaut

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *